2016/06/06

කෑලි කැපෙන හුදෙකලාව

ගියෝ උන් මා අතැර විගසින්
කෑලි කැපෙනා හුදෙකලාවක
කල් බලන තත්පර කටුව මහ
හඬක් වී ඉකි බිඳී තනියම

සිසිර සීතල හමාවිත් උස්
හිස් ද පිරිමැද ඕක් වියනක
සුදෝ සුදු වේලයක් දවටයි
සුපිපි ලයිලැක් පඳුරු යායක

සීතල ද මේ තරම් තනිකම?
පැමිණි කල හැරදා උපන් බිම
අන්ධකාරය කුර ගගා එයි
තිමිර ලූ කඳු පාර බැහැගෙන

නම නොදන්නා පුංචි කැකුලක්
මලේසිත්සේ නුවර මිදුලක
බලා සිටියා වසන්තය එන
තුරා අරගෙන පළමු හාදුව

සැලෙන ඇසිපිය බියද බියකර
දිලිසුණා ඇස රහස් ප්‍රීතිය

ආදරේ හිම පියලි අරගෙන
මේ වැටෙන්නේ ප්‍රථම පතනය

2015/08/05

ටික කාලෙකින්

උගෙනීවි ටික කාලෙකින් ඔබ
සියුම් වූ වෙනස ඒ
අතින් අල්ලා ගැනීමේ හා ආත්මයකට බැඳීමේ.
උගනීවී ඔබ ආදරය යනු උගැන්මක් නොවන වග
ඇසුරක් යනු හැමවිටම සුරක්ෂාවක් නොවන වග

අරඹා වී ඔබ උගන්නට
හාදුවක් යනු ගිවිසුමක් හෝ
තිළිණයක් යනු ප්‍රතිඥාවක් නොවන වග
අරඹා වී ඔබ බාරගන්නට පරාජයන්
නොබා හිස දරා ඍජු බැල්මක්
නොදරුවකුගේ ශෝකයෙන් නොව
ගැහැණියකගේ ලාලිත්‍යයෙන්

උගෙනීවි ඔබ
තනන්නට ඔබේ මාවත් අදම
මන්ද හෙට පොලොව අනියත
බැවින් ඔබැ සැලසුම් වලට
අනාගතයේ මාවත කඩා බිඳ
වැටෙනු හැකි නිසා ගමන අතරතුර

උගෙනීවි ටික කාලෙකින් ඔබ
ඉක්මවූවොත් පමණ
හිරු රැසද ඔබ දවා ලන බව
සරසන්න එබැවින් ඔබැ ආත්මය
ඔබේ උයනම වගාකොට
බලා නොහිඳිමින් අනෙකෙකු
රැගෙන එනතුරු මල් පොකුරු

උගෙනීවි ඔබ
කෙතරම් ඉවසිය හැකිද කියා ඔබට
කෙතරම් ශක්තිවන්තද කියා ඔබ
කෙතරම් වටනේද කියා ඔබ
උගෙනීවි ඔබ උගෙනීවි ඔබ
සෑම සමුගැන්මකම පාසා ම
උගෙනීවි ඔබ

______________________________________________

Veronica A. Shoffstall විසින් ලියා පලකොට ඇති After a While නම් වූ මේ කවිය මට හමු වුණේ Pinterest අවකාශයේ දී. ගැහැණියකගේ වීරෝක්ති ආත්ම ප්‍රකාශනයක් ලෙස මෙහි ඇත්තේ ලගන්නා සුළු බවක්. ඒ නිසයි එය පරිවර්තනය කරන්න හිතුනේ.

ළබැඳියෝ සමුගෙන සදහටම

ළබැඳියෝ සමුගෙන
සදහටම  වන හංසයෝ
සැඟවී වලාවක 

(බෂෝ හයිකු කවි ඇසුරින් )

2015/07/30

ගිම්හාන සඳ

ගිම්හාන සඳ
නගත අත් පොළසන්
අරුණෝදයේ
පණිවුඩය ගෙන එමි


(බෂෝ ගේ හයිකු කවියක් ඇසුරින්)

2015/07/28

ඉන්ද්‍රජාලික ඔලේශ්‍යා

පාලු පිල්සෙන් චතුරශ්‍රයේ
දෙව්මැදුරු කොත් කැරලි සිපගෙන
අන්ධකාරය බිම වැටේ
හිම පියලි එක දෙක රැගෙන තනියට

සරමි අතැඟිලි වැළඳ එකිනෙක
මෙතැන තිබෙනා එකම උණුසුම
අඳුරු පොප්ලර් වියන විනිවිදි
ඉන්ද්‍රජාලික ඔලේශ්‍යා නුඹ

හුදෙකලා නැවතුමක තණ පත්
පවා මුනිවත පුරන මොහොතක
මිහිරි දෙතොලක මෙලෙක දැනුණා
ප්‍රේමයේ තෙතමනය අරගෙන
සැණෙලියක් මෙන් ඇසල අහසක
එලිය දුන් ජීවිතේ නිමෙසක
රැඳුනි තණ අග පිණි පොදක් ලෙස
ඉන්ද්‍රජාලික සොඳුරු ප්‍රේමය

වසන්තය මග හැරී පලුපත්
බිම වැටෙන එක සරත් සමයක
මග හැරී කඳුකර ඉසව්වක
මා නොදන්නා දුර කොදෙව්වක
හදේ ගැඹුරක සඟවලා ගිය
ප්‍රේමයේ සුන්දරම මතකය
සිහිනයක් වී තවම ඇත හිම
පියල්ලක් දුටු විටෙක හිනැහෙන


* ඔලේශ්‍යා - රුසියානු ගත් කතුවර අලෙක්සාන්දර් කුප්රින්ගේ කෙටි කතාවක එන සුන්දර ඉන්ද්‍රජාලික (wizard) තරුණියකි

2015/07/23

හුදෙකලා වූ වලාවක් සේ පාව යමි

හුදෙකලා වූ
වලාවක් සේ
පාව යමි නුබ ගැබ
ගිරි ශිඛර මිටියාවත් මතින්.
දුටිමි තුරු වියන අතරින් විල්තෙරක අසබඩ
යායකි රන් පෑ ඩැෆඩිල්
මඳ නලින නැළවෙන ලෙළෙන

ක්ෂීර පථයේ රැඳී දිදුළන
ඉඟිකරන තරු සේ අපරිමිත
තෙරක් නොපෙනෙන අනන්තය තෙක්
විහිදුණා එය ඉවුරු ඉම දිග
එකම බැල්මෙක රැඳිණ සහසක්
සැලෙන හිස් නව යොවුන් රැඟුමක

සරැලි රඟ දෙන මොබින් හිඳ උන්
පැරදුවා රල තුටින් බුබුලන
එවන් ආනන්දමය නිමෙසක
කෙසේ ප්‍රමුදිත නොවෙද කිවියර
බලා සිටියෙමි.. බලා සිටියෙමි..
සිතුම් නවතා බලා සිටියෙමි..
ඉසුර මා වෙත රැගෙන ආවේ
කුමක් වේදැයි කියා විමසමි

සයනයේ මා වැතිර හිඳිනා
හුදෙකලා කල්පනා දැහැනක
සැණෙලියක් සේ නැගී මනැසට
හුදෙකලාවේ මිහිර සිහිකර
ප්‍රමෝදය විත් පිරී හදවත
රඟයි ඩැෆඩිල් යාය සමගින!


විලියම් වර්ඩ්ස්වර්ත් ගේ I wandered lonely as a cloud කවියේ සිංහල ප්‍රතිරචනය 

2015/07/19

ශිශිර නිද්‍රාවේ බිජුවට නොහොත් පමා වූ මෝසම් වැස්ස

දිගන්තය ඉම පාලු අහසත
විදුලි සර එක දෙක නටන විට
නොහිතුනා නම් නොවෙයි මට ඒ
පමා වූ මෝසම් සමය වග
තෙතැති ඉල් මහ හුදෙකලා වූ
වලාවක් සේ රැගෙන සිරිපොද
ලපලු දෙතොලින් මිදී හනිකට
හෙමි හෙමින් ගිලිහෙණා පොලොවට

ඉඩෝරය විත් ඉරි තලා ගිය
මහපොලෝ හද මඬල පිරිසිඳ
පතිත වී වස්සාන බිජුවට
අසනි වර්ෂාවක් ම විලසට
සරැලි මුදමින වැළඳ සෙනෙහස
බුබුළු ලයි ප්‍රීතියෙන් ඔකඳව
පියාගමි නෙත ඇතත් එහි තෙත
ළදරුවෙකි උණුහුමට ගුලිවෙන

උරාගමි ඔබ පිපාසිත මා
ආත්මය වෙත ගැඹුරු පතුලට
පෙරා ගෙන සිය දහස් ගණනක
නහරවැල් නාලිකා අතරට
සිරිපොදත් ඔබ - සිහිලසත් ඔබ
පමා වූ වස්සානයත් ඔබ
සියොත් සරකුදු නොවූ කතරක
සොඳුරු කවියක වියමනත් ඔබ

පොලොව සී සා කෙතෙහි දියබැඳ
නියං අහසට හැඬුව පෙරදින
නොආවේ ඇයි කියා නොඅසමි
ඔබ ද නොදනී ඊට පිළිතුර
සිසිර නිද්‍රාවකින් ගොළු වූ
මතක අමතක පැරණි බිජුවට
කෙසේ නම් දෙපෙති ව නැගෙන්න ද
අකල් වස්සානයේ සිහිලට

පිරී ඇත හද - තවත් ඉඩ ඇත
දරා ඉන්නට ඔබේ ප්‍රේමය
දනිමි නොරැඳෙනු නොහැක නොගොසින්
ඔබට හිමි වූ සයුරු දියඹට
තබා සිරකර ගනිම් කෙලෙසක
ගලා යන නිදහසක අරුමය
ලිහාලමි ඔබ පිරුණු දෝතම
ඇඟිලි අතරින් මිදී යන්නට